Mikroelementy

Mikroelementy to pierwiastki chemiczne, które są niezbędne, aby twój organizm działał prawidłowo. Dzienne zapotrzebowanie na mikroelementy, w przeciwieństwie do zapotrzebowania na makroelementy to poniżej 100 mg dziennie.

Chociaż ilość tych substancji w twoim organizmie jest niewielka, to zarówno ich nadmiar, jak również niedobór mogą skutkować poważnymi zaburzeniami i chorobami. Każdy z mikroelementów jest odpowiedzialny za daną funkcję organizmu.

Mikroelementy to: jod, żelazo, fluor, bor, kobalt, miedź, chrom, cynk, mangan, molibden i selen, krzem.

Jod – bierze udział w regulacji procesów przemiany materii, a także utrzymania prawidłowej temperatury ciała, ponieważ jest on niezbędny do produkcji hormonów tarczycy, które za te procesy odpowiadają.

Żelazo – jest w twoim organizmie nośnikiem tlenu, ponieważ wchodzi ono w skład hemoglobiny w czerwonych krwinkach. Niedobór żelaza może doprowadzić nawet do anemii, a we wcześniejszych stadiach obniża koncentrację i osłabia sprawność fizyczną.

Fluor – odpowiedzialny z prawidłowy stan uzębienia i kości, zapobiega on próchnicy, a także wzmacnia szkliwo zębowe. Odpowiada też za gospodarkę fosforowo-wapniową organizmu.

Miedź – ma ona udział w produkcji czerwonych krwinek, wpływa na gojenie się ran, a także bierze udział w tworzeniu kości i kolagenu.

Cynk – ma wpływ na prawidłowy wygląd włosów i paznokci. Jest ważny w systemie immunologicznym organizmu.

Mangan – ma on udział w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego organizmu, a także jest elementem kości i skóry. Zapobiega niedokrwistości i zaburzeniom wzrostu oraz deformacjom szkieletu.

Molibden – jego niedobór może powodować przewlekłe uczucie osłabienia, osłabienie procesu rośnięcia, a także ospałość.

Kobalt – wchodzi w skład witaminy B12.

Chrom – obniża poziom złego cholesterolu we krwi, zapobiega cukrzycy i miażdżycy.

Krzem – wzmacnia układ odpornościowy, zapobiega deformacjom kości i wypadaniu włosów.

Bor – reguluje metabolizm i wzrost kości. Przypuszcza się, że ma wpływ na funkcjonowanie gospodarki wapniowej organizmu.